Jorieke Putman

Geschreven naar aanleiding van de MKZ-crisis (mond-en klauwzeervirus) in maart 2001

Blijven wij hen ook met 4 mei herdenken?

Stieren aan de hemel

Stieren aan de blauwe hemel
Zo zeldzaam aftekenend in het groen
Zoveel zachtheid in jouw diep verzonken hart
Zoveel kracht daar in die stal

Achter de stangen van de boer
Staand op de vloer van dat koude beton
Liggend in jouw eigen prut,
wachtend op dat ene moment

Nog steeds in de narcose van het bestaan,
om niet nog meer pijn te hoeven dragen
Wanneer je de wit betegelde ruimte
naar binnen wordt gedwongen
hoor je de schoten van dichtbij
Je voelt het in je maag
Je voelt het in je buik
Je voelt het in je hart
dat breekt

Dan is daar toch dat ene állerlaatste moment,
in een koele ruimte met witte koude tegels,
met mensen in witte schorten vol met zielenrood
Het rood
van de dood
Het rood
van liefdeloos
Het zicht
van een grote ijzeren pin
Die je raken zal

Het is al weer gebeurd…..
Tegen de kracht van ijzer
kan jouw stierenkracht niet op
Daar al liggend op de grond,
hang je rond boven je eigen dode vlees
Jouw bloed zie je in een rooster in de vloer verdwijnen
Gemengd met vele zielen daar in die put
Gemengd met grote zielen van de hoogte
Alle lichten zijn daar één
Stieren aan de hemel….

In gedachten zie ik steeds hetzelfde tafereel
als ik op de snelweg rijd in mijn eigen vrije wereld
en ik jullie zie in die rijdende gevangenis
In verbijstering
hoor ik het woord sentiment aan
In verbijstering
probeer ik kalm te kijken naar de horizon
Producten aan de hemel…

gelinkt aan fotocategrorie ''dier in trouble''

Op dit gedicht berust copyright. Voor publicatie zowel virtueel als op print dient contact te worden opgenomen met Jorieke Putman.