Jorieke Putman

Dit gedicht draag ik aan de hond Ferro op die slachtoffer is geworden van zinloos geweld en verwaarlozing. Op 13 september 2006 stierf Ferro in mijn armen, omdat ik hem uiteindelijk heb moeten laten euthanaseren. Ik heb Ferro in liefde terug mogen gegeven aan de Aarde.


Vertrouwend op het Vredesvuur

Elke ziel is als een vlinder
De ene zit nog in de cocon
De ander vliegt al rond
Elke dierenziel is als een vlinder
De ene fladdert rond
De meesten zitten gedwongen in de cocon
en krijgen niet de kans om
in vrijheid te mogen leven
omdat wij mensen denken
nog geen volledige verantwoording
te kunnen dragen
Vertrouwend op de menselijke diamant
die schitteren zal in elk dierenhart
Vertrouwend op het Vredesvuur

De vlam van Ferro is net uitgegaan
In liefde werd het dierenlicht geraakt
Ferro’s levensvlinder zal verder
transformeren in dit licht
De ene vlinder lijdt zichtbaar meer dan de ander
Maar het is onze eigen pijn die onze oordelen schept
over meer of minder lijden
Een ziel met pijn is een lijdende ziel
Hopend op een menselijke diamant
die schitteren zal over elke pijn
Vertrouwend op het Vredesvuur

We hoeven niet altijd wat lijfelijks te doen
Verantwoording nemen is geen werk
Verantwoording nemen is een leven vanuit liefde
naar elke ziel waar ons hart om geeft
We hoeven alleen maar onze ogen open te doen
om het licht van elke ziel te durven zien
Het is onze eigen pijn die onze ogen sluit
Vertrouwend op het Vredesvuur

Elke levensvlinder die met pijn naar je kijkt
vraagt je om te kijken naar je eigen pijn
Elke levensvlinder die met pijn naar je kijkt
laat zien dat het vredesvuur altijd opnieuw
aangestoken kan worden in je hart
Elke levensvlinder op je pad die lijdt nodigt je uit
om uit je eigen cocon te komen
Elke levensvlinder op je pad die lijdt kun je
met jouw liefde in je hart begrijpen
We hoeven alleen maar onze ogen open te doen
om het licht van elke ziel te durven zien
Ferro nodigde ons uit om zijn licht te zien
Vertrouwend op het Vredesvuur

In liefde werd het dierenlicht geraakt
De vlam van Ferro is net uitgegaan
Hij geeft jou de levensfakkel terug
Ferro’s levensvlinder nodigt ons uit
onze vleugels uit te spreiden met of zonder angst
Ferro’s levensvlinder nodigt ons uit
onszelf in elke ziel terug te zien
Alleen dan kunnen we begrijpen
dat elke ziel een deel is
van ons eigen Vredesvuur

Lieve nazomergroet,
Vlinder


Op dit gedicht berust copyright. Voor publicatie zowel virtueel als op print dient contact te worden opgenomen met Jorieke Putman.