Vlinder in jezelf

Tijd is kort,
Tijd is lang,
Tijd is eeuwig en altijd

Wanneer je vliegt op de tijd
En over de wolken van je leven kijkt,
Is er vrijheid

Maar met een vlinder kun je nú al vliegen
Want de vlinder dat ben jij
Je kunt dan vliegen tot over deze wolken
En je kunt al een glans zien hoe jouw lucht,
De lucht die eeuwig is,
Deel van jouw geworden is

Met nieuwe ogen zie je dan,
Onze moeder aarde daar beneden
Maar je kunt nú al vliegen en hierdoor,
Met beide vleugels weer naar beneden vliegen
En met je volle gewicht op de aarde komen te staan
Dan wordt je mens, omdat je vliegen kan

In de tijd van deze tijd
Zo zonder tijd is er geen strijd
Jouw strijd krijgt de tijd,
Om de wapens neer te leggen
Neem je tijd en haast je niet,
Naar de eeuwige blauwe lucht
Want alleen als je een goede vlieger bent geworden
Haal je blijvend de toppen van de wolken in de lucht
En kun jij het eeuwig blauw blijven verdragen
Dan hoef je niet terug te vliegen naar beneden

Met haast is er geen vrijheid
Zonder tijd is er geen haast
Vrijheid ís als je er rijp voor bent
Rijp bent om het volle blauw te durven ervaren
Rijp bent om het ledige blauw te durven ervaren
Rijp bent om vol-ledig in het niets te ZIJN,
In de ervaring van het vólledig durven loslaten in jou


Op dit gedicht berust copyright. Voor publicatie zowel virtueel als print dient contact opgenomen te worden met Jorieke Putman