Jorieke Putman

Naam: Jorieke Putman
Geslacht: vrouw
Geboortejaar: 1981
Nationaliteit: Nederlandse
Regio: geboren en getogen in Hoog Soeren (Veluwe)
Wonend/werkend in: Apeldoorn (Veluwe)

Relevante kunstopleidingen:
► Vrije Academie voor Beeldende Kunsten in Nunspeet; cursussen van 1997 - 1999 (eerste jaar: tekenen / tweede jaar: schilderen)
► Vooropleiding (weekend) voor de Hogeschool voor de Kunsten Arnhem; september 1998 tot februari 1999
► ArtEZ (Arnhem/Enschede/Zwolle); Hogeschool voor de Kunsten Arnhem; richting Vrije Kunst; september 1999 tot januari 2005 - Bachelor degree

Werkervaring in de kunsten:
Al vanaf de kleuterschool viel het op dat ik bijzonder gedetailleerd tekende en knutselde. Toen zei men al dat ik later verder in de kunst zou moeten gaan. Op de basisschool ben ik aan de slag gegaan met aquarel en met olie- en softpastels. Toen ik elf jaar was maakte ik kennis met acrylverf en leerde alle kneepjes van de verf gaandeweg vanzelf. Op mijn 16e begon ik voor het eerst met olieverf te experimenteren. De olieverftechnieken onderzocht ik in de jaren erna tot op de bodem; als een laborant ging ik soms te werk doordat ik veel interesse ontdekte voor de verven zelf! Werken met klei en gips heb ik ook altijd met veel plezier en onderzoeksdrang gedaan.

Toen ik 17 jaar was en eenmaal op de Kunstacademie zat, experimenteerde ik behalve in het schilder- en tekenvak ook veel met de fotografie en de film, vooral in de eerste jaren van mijn opleiding. In mijn foto's was ik altijd het meest op zoek naar wat de zichtbare werking van licht en donker doet in onze wereld; hoe het een bepaald gevoel kan versterken of juist kan wegnemen. Ik onderzocht zo licht als middel om de juiste sfeer vast te leggen die ik beoogde. Ook het licht dat ik plots ergens tegenkwam kon mij enorm raken en onderzocht ik op allerlei mogelijke manieren door de cameralens. In de film wilde ik duidelijker een verhaal en concreter diepere gedachten overbrengen. Ik wilde meer confronteren. Zo leerde ik kennis maken met het monteren van film. Al werkend aan dergelijke filmprojecten, die vaak zeer tijdrovend waren, ontdekte ik toendertijd steeds meer dat het schildersmedium een van de belangrijkste ingrediënten voor mij persoonlijk was. Geheel vanzelf verliet ik zo automatisch het medium film en ook de fotografie kwam wat meer op de achtergrond te staan. Voor mijn eindexamen gaf ik toe aan de drang om nog alleen te willen schilderen en op die manier mijn vruchtbare ideeën vorm te geven. De fotografie gebruikte ik op dat moment regelmatig als mijn ''schetser''. Mijn ideeën legde ik dan vast op fotomateriaal met als doel dat ik het puur als onderzoeksmedium gebruikte voor mijn te maken schilderijen. In de jaren na mijn academietijd ging ik de fotografie weer veel meer gebruiken als een op zichzelfstaand medium om mijn gevoelens visueel vorm te geven. Dat is het nog steeds. Met zijn eigen plek en ruimte in mijn leven.

Dankzij het onderzoeken van totaal verschillende kunstmedia heb ik mijn visie kunnen verbreden en heb ik kunnen ontdekken op welke verschillende manieren eigen beelden geschapen kunnen worden, zowel inhoudelijk als in de vorm, als ook in de techniek zélf. Hoe meer je ontdekt in het vak, hoe breder je horizon steeds wordt...

...Op dit moment is mijn creatieve horizon dusdanig verbreed tot ver buiten de kunsten. Mijn penseel en camera hebben een andere rol en plek in mijn leven gekregen als in de jaren ervoor. Het kunstenaarschap en mijn creatieve geest die door mijn aderen stroomt zijn slechts een klein stukje van mijn identiteit en onderzoeksdrang...